Ik breng je gezicht naar een andere dimensie. Let goed op.

Blog door Andy | Geplaatst op maandag 5 oktober 2020

Gezien Het sociale dilemma op Netflix? Als dat zo is, heb je waarschijnlijk dezelfde gevoelens van naderend onheil als ik.

Er lijkt een race om het einde van de mensheid gaande te zijn. Wat zal ons als eerste uitroeien? Zal het de klimaatverandering zijn? Waterarmoede? Virulente ziekten? Het lijkt erop dat AI, lang aangeprezen als een existentiële bedreiging voor ons allemaal, ons niet zo snel zal uitschakelen met Terminators of legers robots, maar ons eerder te slim af zal zijn en ons zal pacificeren tot een onwetende onderwerping. Toch iets om naar uit te kijken als je met pensioen gaat.

De donkere kant

De belangrijkste conclusie van de film is echter het belang van informatie. Ons leven draait om gegevens en het begrijpen van de enorme hoeveelheden informatie die we tot onze beschikking hebben. In het geval van grote bedrijven zoals de techgiganten van Silicon Valley, is de belangrijkste drijfveer om je betrokken te houden. Hoe meer tijd je doorbrengt op een bepaald platform, hoe meer geld dat platform verdient. Dit kan direct zijn, door verkoop, of indirect door reclame. Dit is de donkere kant van Big Data.

De Keerzijde

De positieve kant komt in tijden van crisis, zoals die Covid-19 pandemie waar je misschien onlangs over hebt gehoord. De wereld om ons heen verandert en voor beslissingen die we nemen over welke kant we op moeten en hoe we ons er doorheen moeten slaan, zijn twee dingen meer dan ooit nodig: informatie en aanpassing. En het belangrijkste is dat het eerste het tweede aanstuurt. We moeten zoveel mogelijk weten over het virus. Hoe verspreidt het zich? Wie wordt erdoor getroffen en hoe? Wat zijn de beste manieren om het in te dammen en onder controle te houden? Wat zijn de risico's?

De grootste gevolgen zijn de manier waarop we leven en werken. We kunnen de risico's tot een minimum beperken dankzij de informatie van de wetenschappelijke en medische gemeenschap, waarvan de systemen en het beleid gebaseerd zijn op epidemiologisch onderzoek. In het geval van Covid-19 betekent het minimaliseren van risico's voorkomen dat mensen die besmet zijn met het virus in contact komen met mensen die dat niet zijn.

Het risico beheren

Als het gaat om het minimaliseren van het risico voor de hele bevolking - vooral in landen met een hoog aantal besmettingen - is het moeilijk om de gegevens te verzamelen die je nodig hebt om weloverwogen beslissingen te nemen over wie je van wie moet isoleren. In de meeste landen over de hele wereld is het advies dus om te doen alsof iedereen besmet kan zijn en waar mogelijk contact te vermijden tussen alle mensen op alle plaatsen.

Op een meer lokaal niveau zijn er echter manieren om het risico te beheersen door middel van extra informatie. In het geval van de NFL in de VS hebben regelmatige routinetests van spelers en ondersteunend personeel binnen een zorgvuldig gecontroleerde ‘bubbel’ van groepsisolatie ervoor gezorgd dat het voetbalseizoen gewoon doorging met wedstrijden, zij het in lege stadions. Stadions? Voetbalstadions. Je weet wat ik bedoel. De mogelijkheid om regelmatig te testen en afstand te houden van alle andere mensen buiten de bubbel is de sleutel geweest om het seizoen door te laten gaan.

Testen is een controversiële kwestie

Testen zijn de belangrijkste bron van informatie geweest. Maar de algemene beschikbaarheid van testen is op veel plaatsen slecht en de strategie rond het inzetten ervan heeft in veel landen onder vuur gelegen - vooral daar waar de vraag het grootst is door omvangrijke uitbraken.

Testen is dus moeilijk toe te passen. Informatie is nog steeds essentieel - en zonder de mogelijkheid om te testen, is het op één na beste om het contact zo veel mogelijk te beperken en te monitoren. symptomen. Aanpassing op basis van informatie.

In het bedrijfsleven, waar medewerkers niet thuis kunnen werken, betekent het minimaliseren van risico's dat er veranderingen moeten worden aangebracht in de indeling van werkplekken en het aantal mensen dat tegelijkertijd op dezelfde plek is. Ik ben nu gewend om mijn handen twintig keer per uur te wassen. Ik denk dat mijn handen een alcoholverslaving hebben ontwikkeld. Op ons kantoor zijn er grenzen aan het aantal mensen dat tegelijkertijd in gemeenschappelijke ruimten mag zijn en gezichtsbedekking is verplicht als je door het gebouw loopt.

Gedrag is veranderd

De manier waarop we ons gedragen is aangepast door algemeen beschikbare informatie en advies. De manier waarop we toegangscontrole en tijdregistratie uitvoeren is echter ook veranderd. Veel van onze apparaten maken gebruik van vingerafdrukidentificatie, maar tijdens de pandemie is het contact geminimaliseerd. Bestaande apparaten voor vingerafdrukidentificatie kunnen contactloze RFID-kaarten gebruiken.

Maar voor degenen die nog steeds enthousiast zijn over de voordelen en veiligheid van biometrie, is gezichtsherkenning op de voorgrond getreden. Ze zijn snel en nauwkeurig en nu populairder dan ooit, omdat ze personen zelfs van een afstand herkennen. Gezichtsherkenning voor toegangscontrole en tijdregistratie was al voor Covid-19 in opkomst vanwege het gemak en de hygiëne. De pandemie heeft het nu een flinke boost gegeven.

Hoe zit het met de toegenomen informatie die leidt tot betere beslissingen?

We hadden het dus over testen en symptoommeting als alternatief. Het is niet perfect - veel mensen kunnen het virus hebben en geen symptomen vertonen. Dat maakt het zo besmettelijk. Afwezigheid van bewijs is geen bewijs van afwezigheid. Wat we wel weten, is dat als er symptomen zijn, de kans groot is dat iemand besmet is en voor de zekerheid geïsoleerd en getest moet worden. Op zijn minst controleren op symptomen is daarom een belangrijke factor in elke strategie om de verspreiding van het virus te voorkomen.

Gezichtsherkenning is aangepast en geëvolueerd

Ons assortiment gezichtsherkenningsmachines is uitgebreid met stalgenoten met een sluwe nieuwe dimensie. Ze controleren niet alleen je gezichtsalgoritme voor toegangscontrole of om je in of uit te checken voor tijdregistratie. Ze meten ook je temperatuur terwijl ze dat doen. Als je boven de drempel van een normale, gezonde temperatuur komt, wordt de toegang geweigerd en wordt dit gemarkeerd zodat de organisatie de juiste stappen kan ondernemen. Quarantaine, bedoel ik. Dat klonk een beetje onheilspellend.

Twee goede voorbeelden van de nieuwe apparaten die verkrijgbaar zijn, zijn van de toonaangevende fabrikant Anviz. De Anviz FacePass 7, een zeer populair gezichtsherkenningsapparaat voor toegangscontrole en tijdregistratie, is uitgebreid in de IRT-model met ingebouwde infrarood thermische temperatuurscreening. De geheel nieuwe FaceDeep 5 IRT combineert infrarood en zichtbaar licht om gezichtsherkenning uit te voeren en beschikt ook over thermische detectie. Deze technologie is angstaanjagend snel en nauwkeurig en kan zelfs meer dan één gezicht tegelijk herkennen. Kijk voor meer informatie over deze technologie naar onze speciale temperatuurregeling sectie.

Deze extra informatie over de individuele temperatuur is slechts een nieuw facet van de reeks gegevens waarover u als bedrijf beschikt. Het kan je meer controle geven over je omgeving en een beter beeld van waar je staat als organisatie. Het kan helpen om gericht te testen. En het kan uiteindelijk bijdragen aan de verdediging die we hebben tegen deze kwaadaardige microbe.

Informatie is niets om bang voor te zijn

Wees bang voor onwetendheid: we maken allemaal fouten door een gebrek aan de juiste feiten. Informatie is nog steeds wat ons machtig maakt - we moeten alleen weten hoe we het om de juiste redenen moeten gebruiken. En hou het uit de handen van Skynet. Oh, en Twitter. En Facebook. En Amazon. En Google. En ...

Excuses aan The Prodigy en Adam Ant voor de verbastering van hun teksten. RIP Keith.