Een van de meest voorkomende misvattingen over gezichtsherkenningstechnologie is dat deze een foto opslaat van elke persoon die deze gebruikt.
In werkelijkheid, modern gezichtsherkenningssystemen sla geen afbeeldingen van gezichten van mensen op voor herkenningsdoeleinden. In plaats daarvan zetten ze gelaatstrekken om in een uniek wiskundig sjabloon dat uitsluitend wordt gebruikt om de identiteit te verifiëren.
Dit onderscheid is belangrijk omdat een biometrische sjabloon fundamenteel anders is dan een foto. Een foto kan worden bekeken en door een persoon herkend. Een biometrisch sjabloon kan dat niet.
Wanneer een persoon zich inschrijft voor een gezichtsherkenningssysteem, legt de camera een afbeelding van hun gezicht vast en identificeert belangrijkste gelaatstrekken.
Deze kenmerken kunnen omvatten:
Het systeem zet deze metingen vervolgens om in een complexe wiskundige representatie die bekend staat als een biometrische sjabloon.
De originele afbeelding wordt weggegooid, waardoor alleen de versleutelde sjabloon voor toekomstige herkenning overblijft.
Het sjabloon zelf bevat geen bruikbare afbeeldingsgegevens en kan niet als een foto worden bekeken.
Een nuttige manier om over een biometrisch sjabloon na te denken, is als een zeer complex wachtwoord gegenereerd uit uw gelaatstrekken.
Net zoals een website een beveiligde wachtwoordhash kan opslaan in plaats van je werkelijke wachtwoord, zo slaat een gezichtsherkenningssysteem een wiskundige representatie van je gezicht op in plaats van een foto ervan.
Wanneer je je gezicht weer aan het apparaat toont, wordt er een nieuwe sjabloon aangemaakt en vergeleken met het opgeslagen sjabloon. Als deze binnen een acceptabele tolerantie overeenkomen, wordt toegang verleend of wordt de klokregistratie vastgelegd.
Het systeem hoeft op geen enkel moment een foto van de persoon weer te geven of op te halen.
Nee.
Moderne biometrische sjablonen zijn ontworpen als eenrichtings wiskundige representaties. De opgeslagen informatie is voldoende om de ene sjabloon te vergelijken met de andere, maar is niet voldoende om een afbeelding van het oorspronkelijke gezicht te reconstrueren.
In de praktijk betekent dit dat zelfs als iemand toegang zou krijgen tot een biometrisch sjabloon, hij of zij er geen foto van de persoon uit zou kunnen genereren.
Dit is een van de belangrijkste redenen waarom biometrische sjablonen aanzienlijk veiliger worden geacht dan veel traditionele vormen van identificatie.
Beveiliging is een belangrijke overweging voor elk systeem dat persoonlijke gegevens opslaat.
Als een database met biometrische sjablonen zou worden gecompromitteerd, zou de aanvaller geen toegang krijgen tot een bibliotheek met foto's. Ze zouden alleen versleutelde wiskundige sjablonen verkrijgen die geen visuele betekenis hebben.
In tegenstelling tot foto's kunnen sjablonen niet door mensen worden bekeken en niet worden gebruikt om iemand te identificeren door simpelweg naar de gegevens te kijken.
Moderne biometrische systemen maken ook gebruik van aanvullende beveiligingsmaatregelen zoals:
Deze lagen helpen biometrische informatie te beschermen gedurende de gehele levenscyclus.
Organisaties nemen steeds vaker gezichtsherkenning in gebruik omdat het zowel gemak als veiligheid biedt.
In tegenstelling tot kaarten, pincodes of wachtwoorden kan gezichtsherkenning niet gemakkelijk worden gedeeld, uitgeleend of vergeten.
Voordelen omvatten:
Wanneer correct geïmplementeerd, biedt gezichtsherkenning een veilige en privacybewuste methode voor identiteitsverificatie.
| Foto | Biometrisch sjabloon |
|---|---|
| Kan door mensen worden bekeken | Kan niet als afbeelding worden weergegeven |
| Bevat visuele informatie | Bevat alleen wiskundige gegevens |
| Iemand herkennen op het zicht | Kan iemand niet visueel identificeren |
| Kan worden gekopieerd en gedeeld | Alleen gebruikt voor biometrische matching |
| Persoonlijk voorkomen mag onthullen | Onbruikbaar gezichtsbeeld onthuld |
Nee. Moderne gezichtsherkenningssystemen slaan doorgaans een versleuteld biometrisch sjabloon op in plaats van een foto van je gezicht voor herkenningsdoeleinden.
Nee. Biometrische sjablonen zijn ontworpen als wiskundige representaties in één richting en kunnen niet worden teruggeconverteerd naar een foto van het originele gezicht.
De meeste moderne biometrische systemen gebruiken encryptie om biometrische sjablonen te beschermen, zowel bij opslag als bij verzending tussen systemen.
Ja. Onder de Britse AVG en de Europese AVG worden biometrische sjablonen die voor identificatiedoeleinden worden gebruikt, beschouwd als persoonsgegevens en moeten deze dienovereenkomstig worden beschermd.
In veel opzichten, ja. Een biometrische sjabloon bevat geen bruikbare afbeelding van een persoon en kan niet visueel worden geïnspecteerd of worden geherconstrueerd tot een foto.
Gezichtsherkenningssystemen identificeren mensen niet door foto's van hun gezichten op te slaan. In plaats daarvan creëren ze versleutelde biometrische sjablonen met wiskundige representaties van gezichtskenmerken.
Deze sjablonen zijn specifiek ontworpen voor matching en authenticatie, niet voor het weergeven of recreëren van iemands uiterlijk.
Het begrijpen van het verschil tussen foto's en biometrische sjablonen helpt een van de meest voorkomende misvattingen over gezichtsherkenningstechnologie te ontkrachten en toont aan waarom moderne biometrische systemen zowel sterke beveiliging als robuuste privacybescherming kunnen bieden.
Graag contact opnemen als u meer wilt weten.